Anasayfa » iclal Aydin

Ben de gönül çektim

Tarih :  30 Aralık 2007, 23:37
Okunma sayısı :   1633 defa okunmuştur.
Yazarımız :  iclal Aydin

“Ben de gönül çektim eskiden”

Yazarimizin Tüm Yazilari Için Tiklayiniz... Çok zaman oldu” diyor arkadasim, “unuttum ben artik flört mlört etmeyi...” Bir kulagimla onu bekliyor, bir yandan da elimdeki genç kizlar için hazirlanmis çok renkli dergiyi karisitiriyorum. Rastgele bir sayfa çeviriyorum. Basligi önce suursuzca, sonra saskinlikla, sonra içim ciz ederek okuyorum... “Annelerimizin Grease müzikali vardi bizim de High School Musicalimiz var!” Ne demek “annelerimizin”? “Ne diyor bunlar yaaa” diyorum kizginlikla arkadasima elimdeki derginin sayfasini göstererek. “Kabul edemeyeceksin di mi” diyor arkadasim “Yaslanmayacagini saniyorsun sen...” *** Kahvaltida anneme bakiyorum. Son zamanlarda giderek daha çok ona benzemeye basladigimi söylüyorlar. Annem bir dut agacinin tepesindeydi. Nefis bir yazdi, hatirliyorum. Babam bir dalda annem baska bir dalda meyve topluyordu. Bense asagida saskinlik ve hayranlikla ikisini izliyordum. Nereden aklima geldi bilinmez “Anne kaç yasindasin sen” diye sormustum. “Yirmi altiiii” demisti. Babam diger daldan itiraz etmisti “hayir hayir, yirmi yediiii...” Ben alti yasimdaydim, kardesimse bir yasinda... Ben kizimin bugünkü halinden biraz büyük, annemse benim bugünkü yasimdan haylice küçükmüs o gün... Agaç dallarinda meyve toplayan bir kiz çocuguymus iste... Üstelik iki çocuk annesi... *** Kahvalti sonrasi kisitli zamanim içinde kahvelerimizi içerken “Ince Saz” dinleyelim diye geçiyor aklimdan... “Mazi Kalbimde Bir Yaradir”i seçiyorum. Annem hiçbir zaman ojesiz görmedigim elleriyle fincani tutarken, inci kolyesini düzeltirken, karsisina geçip onu seyrediyorum. Tanrim nasil da büyüdük beraber... Genç ve çok güzel bir kadin olarak bürokratik kurallarla çevrili is hayati ve zor siyasi yasaminin içinde iki kiz çocugunu tek basina büyütürken neler görmüs geçirmis olmali... Ne kadar otoriterdi, ne kadar sertti, ne kadar uzlasilmaz, zor begenir ve katiydi... Karsimdaki sonsuz sabirli sarisin anneanneye bakiyorum, bakiyorum ve degisimlerimize inanamiyorum. “Aynada göz altimdaki ilk çizgiyi gördügümde çok sasirmistim” diyor annem “Hiç yaslanmayacagimi sanirdim. Bu yaslilar hep vardir diye kabul edermisim meger...” *** Sanki zaman hiz kazaniyor. Sanki giderek daralan bir odaya tikiliyoruz... Birbirimizden doguyor, birbirimize dönüsüyoruz... Eksiliyor muyuz, artiyor muyuz daha aklim ermiyor... Annem adeta hâlâ bir küçük evlat ve annesinden ilgi bekliyor. Ben annemin bana ilgisinden memnun, kizim beni annemden kiskanirken, 2007’yi dört kusak ugurluyoruz... Kizlar annelerine, seneler birbirine benziyor giderek... Ve bir yerde anneler de mektep yillarindan bir sayfa çikarip “ben de gönül çektim eskiden” diyen bir sarkiyla 17 yasina dönüyor... Vakit geçiyor...

Bu yazı 1633 defa okunmuştur.

5 4 3 2 1

• Tüm Yazıları
• Yorumlar (0)
• Yorum Yaz
• Tavsiye Et