Allah kimseyi anasiz babasiz koymasin

Bir evlat pir olsa da
Anaya muhtaç imis"

Bu dörtlügü bilmeyeniniz yok sanirim. Taa cigerden kabul ettigimiz, ana gibi ana olanlar için ama anaciklar için degil, ne kadar dogru sözler... Babalar kizmasin bana ama, gördügümü, duydugumu söyleyecegim burada. Babasiz kalinirsa, elbet çok büyük acilar çekilir ama anne onun yerini doldurmak için öyle gayret gösterir, çocuklarini öyle bagrina basar ki, çocuklar yasamaya devam eder.

Ama ölen anneyse yuvalar dagilir, çocuklar perisan olur. Hele hele yaslari küçükse, 2. ama zalim bir annenin de eline düsmüsse vay onlarin haline...

Isim vermek istemiyorum ama yillar önce çalistigim hastanede karisinin ölümünden sonra perisan olan, hatta cenaze töreninde mezarina atlayip "Beni de onunla birlikte gömün" diye aglayan bir adam taniyorum ben. Çok degil 6 ay kadar sonra genç bir kadinla evlendi ve ogullarini yeni karisindan kiskanip çocuklariyla bagini kopardi. Simdi o delikanlilar hem anasiz hem babasiz kaldi.

Yaslari çok küçük olmamasina ragmen annesizlik onlari darmaduman etti. Bir baska tanidigim adam genç yasta karisini kaybetti, çocuklara bakacak kimsem yok deyip hemen evlendi ama gözlerinin içi gülüyor inanin, yeni karisina öyle âsik ki. Bunun için elbette sükrediyorum, adam mutlu diye, insallah bu ask çocuklarinin sevgisinin önüne geçmez, gözleri kör olmaz. Yani erkekler için çogu kez hayat devam eder kadin öldükten sonra.Ananin yerini dolduramaz hiçbir baba.

Sarkidaki gibi "Hiçbir seyde yok ana sicakligi". Bu yaziyi yazmak nereden icap etti derseniz; gencecik, canimin içi, halamin kizini kaybettik, iki küçük yavrusu kaldi geride. Cigerim yandi, tatilde depoladigim enerji tamamen bitti. Elbette O'ndan geldik, ona dönecegiz, Allah'in dedigi olur. Ama o iki yavrucak simdi ne yapacak?

Ne olur analar, babalar, kendinize dikkat edin. Beden ve ruh sagliginizi ihmal etmeyin. Üzüle üzüle insan kendini hasta ediyor. Ölen öldügüyle kaliyor, ya geridekiler?

Anne baba olduysak, bunun sorumlulugunu unutmadan, önce kendimiz, sonra onlar için yasamaya çalismak zorundayiz. Inanin hiçbir sey insanin yasamindan daha degerli degil. Bazi duygular bastirila bastirila bir gün patlama noktasina getirebiliyor, aklimizin basindan gitmesine neden olabiliyor. Yazik bu canlara, yavrucaklara... Sizden dua istiyorum. Mekanin cennet olsun canim Aysem!

SÖZ VERDIGIM GIBI

Bugün Cayman ve Cozumel'den bahsedecigimi yazmistim size. Sözümü tutayim. Cayman; eskiden Ingiliz sömürgesiymis, bagimsizligini ilan etmis çok sükür. Inanilmaz magazalar var. Diyebilirim ki bugüne kadar gördügüm en güzel dükkanlar oradaydi.

Ama bizim için önemli olan alti cam olan bir teknede yaptigimiz geziydi. Rengarenk okyanus baliklari, baraküdalari, oturdugunuz yerden izliyor, Allah'in büyüklügüne bir kez daha sahit oluyorsunuz.

Deniz adeta çivit mavisi. Çok güzel bir reef var,18.000 yil önceye ait.o mercan kayaliklarinda baska dünyalara gidiyorsunuz. Meksika Cozumel hayatim boyunca unutamayacagim bir deneyim yasatti bana.Yunus baliklariyla birlikte yüzdüm. Yüzgeçlerinden tutup o muhtesem canliyla birlikte hizla yol almak muhtesemdi.

O kadar duygusal bir hayvan ki, sevip sevmediginizi, korktugunuzu, her seyi hissediyor ve inanin gülümsüyor bence. Cozumel'de de dünyanin en büyük 2. Reef 'i varmis, ama onu görmek nasip olmadi. Evet her sey çok güzeldi, ama ülkemden güzeli yok Vallahi!