ŞiiR ARA FOTO GALERİ VİDEOLAR RADYO ŞiiR SİTENE EKLE ŞİİR GÖNDER VideO GöndeR İLETİŞİM
Sesli Şiirler-Şiir Dinle-Şiir İndir-Sesli Hikaye




Evlerim, bahçelerim...

iclal Aydin

08 Aralık 2007, 17:14

iclal Aydin

Bütün Yazilari

 
 
08.12.2007
Evlerim, bahçelerim...
Esten ayrilmanin, isten ayrilmanin ve bir evden tasinmanin ciddi ruhsal tramvalara 
sebep oldugundan söz edilir...

Is ve es belki anlasilir ama bir evden tasinmak, eger çok çok özel anilari yoksa,
mutlu bir çocukluga ait anlam tasimiyorsa mesela, çok da huzursuz etmemeli kisiyi...

Nitekim son 17 yilda iki ülke ve 13 ev degistirmis biri olarak bana normal gelmeye
basladi belki bu sürekli tasinma hareketliligi.

Önceleri bir kedi kadar yerlesikligim yok hayatta diye sizlanirdim. Bir yere sonsuza
 kadar bagli kalma, ait olma seklini tek dogru kabul etmeme hangi çok okudugum
yazar sebep olmustu bilmiyorum...

Oysa hayat zaman içinde bir yere, bir kisiye yahut bir gelenege körü körüne
 bagli kalinamayacak kadar katmerli, sürprizli ve uçsuz bucaksiz oldugunu gösterdi...

***


Evlerimden ayrilirken artik esyalarin paketlenmesini bile beklemiyorum.

Hiç vedalasmiyorum odalarimla, kapi kollariyla, pencerelerimle...

Oysa ne çok seye sahit oluyorlar.

Kimsenin bilmedigi, bizim bile beynimizin altinda çok çok dibe sikistirip

 sakladigimiz utançlarimizi, pismanliklarimizi, telefon konusmalarini, mesaj
seslerini, kahkahalari, uyku terlerini, uykusuz kederleri, sessizlikleri, sikâyetleri,
 yemek kokularini, bir çocugun büyümesini, su damlalarini, patlayan öfkeleri,
 parçalanan porselenleri, sabun kokusunu, onlarca farkli korkuyu, yüzlerce sabahi,
yüzlerce aksam üzerini; yani ne varsa iste küçük hayatin içinde, hepsini sakliyor
evler duvarlarinda...

Bu yüzden, yasanan yasandi, yasarken iyi kötü hepsi benimdi ama burada
kalsin gerisi, demek gerektigini anladim...

***


Ayrilik sonrasinda esya toplamak en fenasidir... Ama sözünü ettigim siddetli

 geçimsizlik basligi ile kagitta onaylanmis bir ayrilik degil...

Bir ölümün ardindan kalanlari toplamak zordur mesela... Daha kokusu bile
yastigindayken gidenin...

Her sey biraktigi gibiyken, öylece dururken; ilaç kutusu sehpanin üzerinde,
 çoraplari kirli sepetinde, dudaklarinin izini tasiyan bardak lavabodayken...

Eve gelip esyalarini toparlamak...

Dünya üzerindeki somut varligiyla vedalasmak yani...

***


Gidiyoruz...

Yeni evler, yeni dünyalar, yeni hayatlar yasiyoruz...

Yasanan ne varsa dünden kâr kalan, atip heybeye devam etmek gerek...

Gidenin ardindan ve onun biraktigi yerden devam ederek...

Evler, bahçeler...

Kapiyi açtin mi bir kere belli ki ya yolcu edeceksin, ya gideceksin...

Kapi açildi mi bir kez daha ya içeri gireceksin ya da buyur edeceksin...

Hayat hiçbir eve, hiçbir bahçeye, hiçbir kapiya ve hiçbir ömre sonsuzluk

vaat etmiyor... O sebepledir ki isten, esten ayrilmanin, bir evden tasinmanin
duygusal yükünü kapi önünde birakabilmek gerek.

Çünkü bir tek ölümle gidenin yerine geleni olmuyor...

Bu haber 812 defa okunmuştur.

Facebook  Delicious  FriendFeed  Twitter  Google  Digg 

ŞİİR VİDEO ARA

Display Pagerank Yazar Girişi ŞiiR TuBe  MyDesign İLETİŞİM  © 2009 BigKay@  ŞiiR EkLe VideO EkLe

Sitemizdeki içeriklerin Telif Hakları Yazarlarına,Şairlerine veya yasal varislerine aittir.Eser sahiplerinin uyarısı halinde adı geçen içerik sitemizden kaldırılır.