NE ÇOK SEVMİŞİM SENİ

Hüzün yazdıran acı yürek kaldın bende

İçime koru düşen surete anıydım sende

Ne çok bekletirdin özleminin hecesinde

Yine de aldırmaz kalırdım umut sesinde

Her özel gününe takvimlerden notlarım

Her buluşmamıza güllerden bakışlarım

Her gidişin kalbime batan diken olurdu

Olsun deyip yutardım, varlığın huzurdu

Yeni yılın ilk dakikalarına aşkı asardım

Sana sevdiğimi söylemek için koşardım

Umarsızlığın beni yeni yıla katmasa da

Derin sevmiştim seni ruhun anmasa da

Her çalan telefon da nöbet yüzlerimdin

Zillerine basılan yalnızlık da gecemdin

Sevdiğin diziler de boşa geçer di zaman

Zoruma giderdi özlem kursakta koyman

Üzülsem de belli etmezdim yüreğimden

Düğümlüydü aşkın prangası bileğimden

Beş gün değil, beş ay değil,beş yıl sürdü

Aşk dersi alacak kadar uzun bir ömürdü

Hangi anımız tabuta sığardı ki çoktular

Senden, bana esen duygular soğuktular

Önce bilmeyerek tutmuştum seviyordum

Sonra bilerek lades olmuşta ağlıyordum

Kucaklayıp iade ediyordun hediyelerimi

Bunca yılların içinde olmazmıydı çöpün

Ne acıdır ki sen bile utanmıştın ya o gün

Gözyaşları ve kokundu yıkan heveslerimi

Seni şu divane gönlümle ne çok sevmişim

Yürek yangınım boşunaymış bilememişim

Düşerken bile gülmüş içli ağlayamamışım

Sevgini kalbime yazarken çok yanılmışım

Bülent KAYA