SEVDA YOLUNDA TOZUM

Yıldız otağı gözleri olur /doyamazsın...

Teni olur buğday rengi / kıyamazsın...

Elleri terlenirde masum / tutamazsın...

Yüreği akar ırmaklara / yüzemezsin...

Kalbi vardır derininden / çıkamazsın...

Düşmüşse yüreğinin merkezine böylesi,

Ancak bağdaş kurarsın aşkın sevdasına,

Yıkılmasın için taşını toplarsın önünden,

Yelkovanı akrebe sorarsın sabırsızlıktan.

Yana yıkıla, düşe kalka yaşanıyor hayat,

Yürek yangınında dağları deliyor feryat,

Biri bırakıyor diğeri çekiyor ya salavat,

Bulunca tutmalı sıkıca kaldıysa sadakat.

Düşmüşse kalbine sevdanın kan damlası,

Ancak notlar düşersin atar damarlarına,

Oluk oluk akmak istersin sevgi mendiline,

Vurgunu sorar bağdanda gezmek istersin.

Hesabı yarına kalan bir düzendir saltanat,

Duldasında saklanmalı erdem kırk kanat,

Biri kaldırıyor diğeri indiriyor ya it okat,

Yârinse hakka sığınıp budur işte âbu hayat.

Düşmüşse midene sevdanın en acı ülseri,

Hekimlere galip getirirsin asitten sodaları,

Büklüm büklüm eder yatağında sancıları,

Ekmek arası yaparsın aşkın kırıntılarını.

Yana yıkıla, düşe kalka yaşanıyor bu hayat,

Yoksa yârin başucunda dünya bir hırdavat,

Sevda yorganındır uykunda sana kol kanat,

Ne gelen olur, ne giden yoksa yardan taht.

Düşmüşse kırıklarım defterine isim olarak,

Gözler hançer olur vicdanında /doyarsın,

Buğday mızrap olur bedeninde /kıyılırsın,

Elleri cellat olurda mecbur kalır /tutarsın,

Yüreği çamur olur ahirde çaresiz /yüzersin,

Kalbi ateşe boğulursa istesende /çıkamazsın...

Bülent kaya