Bizim Hayatımız Sanal Değildi

Bizim Hayatımız Sanal Değildi

Bizlerle beraber yaşlanan halılarımız vardı
Demir pirinç topuzlu karyolalar
Elektrik kesildiğinde yakılan mumlar
Cumartesi gecesi transistorlu radyodan
Sezen Cumhur Önal ile dinlenen şarkılar

Açık sinemada beton duvara yansıyan beyaz perdeden
Seyredilen yerli filimler
Yavaşlatılmış kavuşma sahneleri
Mahallenin mantolu genç kızı
Deri ceketli delikanlısı
Ve sonbaharda kurulurdu odun kömür sobası

Köşe kapmacalar
Parkta kafa karış çukur mors oklubaş
Topaç çevirme tahterevalli
Kandil geceleri komşudan alınan bahşiş
Madeni iki buçuk lira

Beyaz sepetli bol maydanozlu lahmacuncular
Dutçu sütçü bozacı yoğurtçular
Def çalıp ayı oynatanlar
Yorgan kabartan hallaçlar
Bakır tencere kalaycıları
Ve komşuda seyredilen ilk siyah beyaz televizyon dizileri

Ders kitapları arasında okunan çizgi romanlar
Bisikletle mahalle aralarında turlar
İsketemizle gün boyu beraber oyunlar

Kömür gözlü havuç burunlu kaşkollü
Kardan adamlar
Merdivenden bozma kızaklar

Okul çıkışı kardeşimi karşılayıp
Onunla beraber eve gelen
Tavuğumuz bile vardı
İster inan ister inanma

Çocukluğumuz işte böyle geçti delikanlı
Bizim hayatımız sanal değildi.

Mehmet Akif Tiryaki