Biliyorum sen de seviyorsun beni. Gözlerinden okunuyor, uyku gibi, yagmur gibi, duman gibi ask dökülüyor gözlerinden.
Beni sevmedigini söylerken dudaklarinin kivriminda öyle bir isaret görüyorum ki sevdigini söylüyor. Elini tutuyorum, elimi iterken elin, yanarak titriyor.
Biliyorum sen de seviyorsun beni. Bazen hiç ses vermiyorum sana, beni çagiriyorsun, adimi sesleniyorsun, yüregin beni ariyor. Uzaklara giderken beni de alip götürüyorsun, yoksa bu kadar çinlar miydi kulaklarim ?
Aksam yildizina bakarken ben geçiyorum aklindan, yildiz birden isiga kesiyor. Beklenmedik bir zamanda, umulmadik bir yerde ansizin karsima çikiyorsun, gözlerimiz karsilasinca yüzünü çeviriyorsun. Benim yanaklarim alev alev..senin dudaklarin nar çiçegi.. bir rüzgar esiyor aramizdan görmezden geliyorsun. En yasanacak zamanda saatler bosa akiyor, çileler sariyorsun.
Sevgilim, benim nazli sevgilim.. Neden bu cefa ? Neden susuyorsun? Aramizda niçin bu kadar insan, neden bu kadar engel koyuyorsun ? Sevgilim her sey bahane.. bütün söylediklerin.. Kelebek kanadi kadar ince, yagmur damlasi kadar temiz bir ask bu.. Korkmana, kaçmana gerek yok. Sevgilim, biliyorum sen de seviyorsun beni, itiraf etmiyorsun.