Yalnızlığın Dibi
Paylaşan
Wednesday, June 14, 2017

Dizlerim titriyordu,ayakta zor duruyordum.Kaldırımdaki ağaca yaslandım düşmemek için...

Sen gidiyordun, ben arkandan bakıyordum.Dönüpte bakmadın bir kere bile...

Çarşının tam da ortasında,o en kalabalık noktasında ağaca sırtını dayamış hıçkırıklarla ağlarken sen koşar adımlarla uzaklaşıyordun...

Köşeyi döndün ve gözden kayboldun...Ve ben kendimi o ağacın dibinde yerde buldum...

Sere serpe yerde yatıyordum kaldırımda...Çevremde meraklı gözlerle bakan insanlar...

Hiç tanımadığım o insanlar beni görüp bana el uzatırken,canımdan çok sevdiğim insan beni görmezden gelmişti.

Beni orada ölüme terketmişti.

Belki ölmedim ama orada hayatım değişti.

Tanıdığım insanların ne kadar nankör,ne kadar kötü kalpli olduğunu...

Ve hiç tanımadığım insanların da ne kadar iyi kalpli olduklarını gördüm.

O günden sonra hiç yeni insanlarla tanışmadım...

Tanımadığım insanları seviyorum. Ama onlarla hiç tanışmıyorum.

Biliyorum ki tanıyınca onlar da beni üzecek sen gibi.

Onlarda gidecek sen gibi.

Artık buradan çıkış yok,

Burası yalnızlığın dibi.

 

Bigkaya

Bu gönderi
0 puan
Puan ver
1 2 3 4 5

Beğen

Beğendin

Bildir

Sen bildirdin
Nedenler
İptal
0 yorum