Biliyor ama insan yine de arıyor
Paylaşan
Saturday, February 13, 2016

İnsanın elinden tuttuğunda taa yüreğinin en derinlerinin bile ısınabileceği,

Üst üste biriken dertlerinin ağırlığıyla artık taşıyamadığı başını omzuna koyabileceği,

İçine attıklarının artık yüreğine sığmayıp taşmaya başladığında boynunu büküp dertlerini bir bir değil bin bin anlatabileceği,

Sonbahara hapsolmuş nemli gözlerinden düşen her bir damlayı daha yanaklarına inmeden silen,sarılıp hıçkıra hıçkıra ağlayabileceği,

Adeta Romalılardan kalmış bir hazine haritası ile gömülü olan gülümsemesini gözlerine bakınca eliyle koymuş gibi bulabileceği,

Bir türlü sona ermeyen şiddetli bir yalnızlık fırtınasının tam da ortasında hüzün dalgalarıyla beşik gibi sallanan yüreğinin bir an olsun sığınabileceği,

Umutsuzluk uçurumunun yanıbaşına konaklayan yüreğinin yeter deyip uçurumdan son sürat yere çakılmasına ramak kalmışken ona kanat olabileceği,

Dünyaya insanlara yaşamaya küsmüş bu kalbin bu fani dünyayı terki diyar ederken onu ısrarla bırakmayan bir elle sıkı sıkı tutabileceği,

Böyle sürüp gidiyor işte...

İnsan bir insan arıyor, hatta insan ONU arıyor...

Arıyor ama...

Evde olduğu halde kapıyı bir türlü açmıyor,

Elinden telefon düşmediği halde hep ama hep meşgule alıyor,

24 saat çevrim içi ama senin mesajlarına hiç ama hiç bakmıyor,

İnsan biliyor...

Biliyor ama insan yine de arıyor...

İnsan arıyor,

O meşgule alıyor!

İnsan arıyor,

O meşgule alıyor!

O,

Hep,

Meşgule,

Alıyor!

 

Bigkaya

Paylaşan
Saturday, February 13, 2016
Bu gönderi
0 puan
Puan ver
1 2 3 4 5

Beğen

Beğendin

Bildir

Sen bildirdin
Nedenler
İptal
0 yorum