KARDELENİM
Paylaşan
Thursday, May 14, 2020

KARDELENİM

 

Kardelenim! Bir bilinmezim ben, kendimce;

Bilinmez bende… Çok uzun. Ömür, bir hece …

Anlamaz belki de!  Anlayamaz herkes ya da hiç kimse

Fark etmez! Ettiğimde; kıymet bilmez! Zaman bende bir bilmece. 

Kimsesizin kimsesi misali; Kimini yaşatır da! Kimine eceldir.  

Gün! Birlikte. Bir de! ıssız, yalnız Gece 

 

Kardelenim. Aşk gibiyim. Sanki; karın tortusundan çıkana kadar.

Bir bakmışsın!  Solmuş. Ezilir gider kaldırımlarda… Yıllar! saniye kadar…

Suya susamış. Eceli pusuda bekler, O damla gelene kadar.

Sen kıyamazsın da belki; kıyılır, yaban ellerde…

Hayat nedir! Yaşamaksa! Bitti! Onu da diyene kadar.

 

Kardelenim ben. Bir gün gibi, bir ömür geçer. 

Ömür bir günse bile! Güzel geçer.

Onca ömür! Bir gündür geçer gider.

Bu zalim dünya bir gün beni seçer. 

O günde; çabucak gelir geçer.

 

Kardelenim! Titrek bedenim üşürse, ısıtır karım… 

Açıkta yoktur yanım, bir tarafım yoksa, eksikse karım.

O zaman çoktan yangın yeri. Yanmışım harım…

Sensin tek sevdiğim, sensin benim Karım, senle sende, bir tek ben varım

 

Paylaşan
Thursday, May 14, 2020
Etiketler:
kardelen
zaman aŞk
Bu gönderi
0 puan
Puan ver
1 2 3 4 5

Beğen

Beğendin

Bildir

Sen bildirdin
Nedenler
İptal
0 yorum