KAHVERENGİ KAR
Paylaşan
Saturday, July 7, 2018

KAHVERENGİ KAR

Küçük bir çocuğun küçücük kollarını kocaman açıp "işte seni bu kadar çok seviyorum" demesi gibi tertemiz,masum ve büyük sevmiştim ben seni...

Varlığında yokluğunda,her an yanımda,aklımda,yüreğimde,tüm hücrelerimde hissetmiştim ben seni...

Gözlerin gözlerime,ellerin ellerime değdiğinde,mutluluğun zirvelerinde,karlar içinde bir çiçek açmıştı yüreğimde..

Leyla'dan çok daha güzeldin gözümde ama Leyla gibi hissedemesen de,ne hissettiğimi tam olarak bilemesen de,bir Mecnun gibi çok sevmiştim ben seni...

Sevmiştim işte bir balığın suyu sevdiği kadar,

Sevmiştim işte bir kuşun gökyüzünü sevdiği kadar,

Sevmiştim işte ben seni,bir insanın bir insanı sevebileceği kadar.

Sevdam kök salmıştı kara toprağa,asırlık bir çınar gibi,

Bağlanmıştım ben sana,bir ağacın toprağa bağlandığı gibi.

 

Şimdi şiirlerimde kahverengi tuval kullanıyorum...

Kahverengi kokuyor şiirlerim.

Gökyüzü kahverengi,denizler kahverengi,okyanuslar kahverengi...

Ve ben kahverengi kar yağana kadar seveceğim seni!

Paylaşan
Saturday, July 7, 2018
Bu gönderi
5 puan
Puan ver
1 2 3 4 5

Beğen

Beğendin

Bildir

Sen bildirdin
Nedenler
İptal
0 yorum