bırakmadılar yaşayayım
Paylaşan
Wednesday, October 3, 2018

kendi kendime hayata kapandım,

koptum, dünyam koptu yani,

yaşantılarım koptu, her şeyim, düzenim değişti

kendimi unuttum

 

 

bağlı olan bir ağaçtan bir meyveyi, bir bireyi koparttı

çünkü adalet vatanın temeli, mülkün değil

mülk yıkılır, ama vatan yıkılmaz

vatanı yıkan sadece adalettir

adalet vatanın temelidir

adalet güçlü olduğu sürece vatan da güçlü olur

bireylerse, bizler yani, o adaletin direkleriyiz

birer demirleriyiz,

biri adalet demirini koparıp atıyorsa, vatanın bir parçasını koparıp atıyor

 

 

hangi cennetten geldim bu cehenneme?

her yokluk bende, her acı benim

baltalar kıyasıya inmiş gövdeme

bak şu devrilen hayat ağacı benim

 

 

ikinci bir hayat aramaya başladım kendime

tahliyeler okunuyor arkadaşlar diyen gardiyanları dinledim

beni de okuyacaklar diye bekliyordum

beklenti içerisinde bir hayat.

 

 

özlüyordum dışarıyı

özlüyordum yani salata yapmayı

özlüyordum yani toprakta gezmeyi

toprağı, ağaçları, doğayı, insanları

 

 

33 yıl 9 ay 17 gün 11 saat

bir günüm bir günümdür haksız yere yatsam

bırak ayları, yılları

hayatımı gaspettiler

bırakmadılar yaşayayım.

 

 

 

sözler: Mehmet Civelek

düzenleyen: Can Kuşaksız

 

Paylaşan
Wednesday, October 3, 2018
Etiketler:
mehmet civelek
Bu gönderi
0 puan
Puan ver
1 2 3 4 5

Beğen

Beğendin

Bildir

Sen bildirdin
Nedenler
İptal
0 yorum