Ebedi Birine
Paylaşan
Saturday, February 3, 2018

  Ebedi'm... sen de hissediyor musun?

eskimiş süngerin kokusunu,

paslanmış, pis demirleri,

beyaz ve bir o kadar da parlak bir perdeyi----

                               nereden çıktı şimdi bu perde?

 

  Daha demin yoktu,

aniden parlayıverdi,

şu... çürük kokusu nerede?

elime turuncu rengi veren demirler?

 

  Ah, doğru ya...

göz yanılmalarından biri yine bu...

Olmayacak kadar ütopik ve...

bir o kadar da mükemmel.

 

  Çengelli bir iğnenin ucu,

batar, kanatır,

küçük bir iz bırakır,

bir daha da batırmazsın.

 

  Anlarsın ki can acıtıyor,

tecrübe edersin,

bir daha denemezsin,

ben çok ettim, ama hep batırdım...

 

  Karmaşık bir döngünün içindeyim,

ne olduğunu veya ne hissettiğimi bilmeden

geçip gidiyor olaylar,

ve ben yine batırıyorum.

 

  Islanmış bir kağıdı kurutmaya çalışıyorum,

biliyorum ki iyi olmayacak,

biraz... bir garip hissi olacak,

takır tukur.

 

  Resmen göz göre göre öldürüyorum kendimi,

en iyisi... bir başka şeyle uğraşmak,

vaktimi ve şiirimi bir başkasına vermek,

ama Ebedi, sen bunu hak edensin...

Paylaşan
Saturday, February 3, 2018
Etiketler:
lacohen
Bu gönderi
5 puan
Puan ver
1 2 3 4 5

Beğen

Beğendin

Bildir

Sen bildirdin
Nedenler
İptal
1 yorum
Saturday, February 3, 2018
Hak edenler hak ettiğinin farkında bile değiller...